سلام اي خاطرات كودكي ها

صداي داس و آب ونان وبابا

تورا تا بي نهايت دوست دارم

تو اي زيباترين ميراث دنيا

تو يادم داده اي پروانه باشم

براي بچه ها چون سايه باشم

مراتا قله هاي عشق بردي

تو گفتي باخداهمسايه باشم

تو اي باروح وجان من صميمي

تو اي آموزگارم ، بهتريني

كنددرچهره ات گل آشيانه

كليد مشكلات سرزميني

شكوه دستهايت آسماني

كليد مخزن گنج الهي

پيمبرگفته من آموزگارم

علي شدبنده ي روح معاني

دوباره دوره كردي كودكي را

دوباره بخش كردي عاشقي را

دوباره قلب من تابي كران رفت

دوباره صرف كردي سادگي را

تواي آموزگارم زنده باشي

هميشه خرم وپاينده باشي

گرفتم جان تازه از وجودت

الهي هركجايي زنده باشي

به نامت نامه راكردم چو آغاز

شدم مانند گل ازغنچه اي باز

چه دلتنگت كه بودم من شب وروز

شدم مثل كبوتر شوق پرواز

سرود وشعر را يادم تودادي

غم واندوه بربادم تودادي

زمستان گرچه سرمابودسوزان

حرارت بردل وجانم تو دادي

تو گفتي باعدو باشيم درجنگ

به ما گفتي كه دنيا هست نيرنگ

اگرهمت كني پيروز هستي

مثال داستان چشمه وسنگ

خدايا اين من واين نسل فردا

شدم آموزگار قاصدك ها

هرآنچه گفت او من ياد دارم

كنارم باش جان بخشم به گلها


 


عباسعلي جاويدان


برچسب‌ها: شعر درباره معلم

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۲/۱۰/۱۷ | 22:21 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |
این شعر توسط شاگرد عزیزم (بی تا کمانگر پور) در روز معلم سروده شده است .

بی تا یکی از شاگردان خوبم است که روح بسیار  لطیفی دارد  و در نمایش بسیار سرآمد است.

شعرش را بدون هیچ ویرایش تقدیم شما  می کنم.

                   ای معلم ای سر و پا جان من                      

 ای طلوع مهتاب تابان من

               ای که بی تو کوه علم ریزد زمین                   

 ای هستی ،ای خورشید تابان سفید

                    اگر بی تو باشد هم جهان                          

 نخواهم زنده ماند ای روح من

                                        ای که در مقابلت                                         

 زبانم قاصر است

                ای زمین ،ای کهکشان ،ای کوه علم                 

 جان من ،ای هستیم ،ای خون من

 ای معلم ،ای سر و پا ،جان من

    ای که بی تو بشکند سنگ صبور

    ای هستی ،ای خورشید تابان سپید


برچسب‌ها: شعر معلم, شعری درباره مقام معلم, بی تا کمانگر پور, شعر درباره معلم, اشعاری درباره معلم

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۲/۰۴/۱۱ | 20:44 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |

درس«ق»میداد یاد بچه ها
 در دبستان خانم آموزگار
واژه ها تکرار میشد یک به یک
 قوری و بشقاب و قندان و قطار
شادمان از درس تازه کودکی
 روی کاغذ دزدکی چیزی نگاشت
یک الف دنبال آن هم شین و قاف
خواند آن را عشق و اعرابش گذاشت
چون معلم دید آن مرقومه را
بی تامل روی آن خطی کشید

ادامه مطلب شعر بصورت کامل آورده شده است
بخوانید و لذت ببرید.


برچسب‌ها: شعر معلم, شعری درباره مقام معلم, محمود سلطانی, شعر درباره معلم, اشعاری درباره معلم

ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ۱۳۹۲/۰۳/۲۴ | 18:23 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |


یاد وقت مدرسه 

لحظه های پرنشاط کودکی

می نوشت خانم معلم تند تند

از حساب و از علوم و هندسه



برچسب‌ها: شعر معلم, شعری درباره مقام معلم, شعر درباره معلم, اشعاری درباره معلم, شعری برای هفته معلم

ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۲/۰۳/۲۳ | 0:18 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |

ید بیضا


از یک کلام جانفزا، صد مرده احیا می کنی                          

 هنگام تعلیم سخن، کار مسیحا می کنی

****

هر دم که می گویی سخن، جان می دهی ما را به تن     

 در جان دمیدن در بدن، اعجاز عیسا می کنی

****

با دانش خود هر زمان، بخشی حیات جاودان                          

  خضری و آب زندگی، در ساغر ما می کنی

دستت چو از گچ شد سپید، آید ید بیضا پدید                  

   یعنی به هنگام عمل، اعجاز موسا می کنی

نوحی و با کشتی خود، ما را به ساحل می بری            

  چون نا خدایی، با خدا، رو سوی دریا می کنی

موسی یدی، عیسی دمی، فرزند پاک آدمی                        

  در کار، آدم پروری، پیغمبری ها می کنی

احمد معلم بوده است، خود این سخن فرموده است        

   با پیروی از نقش او، نقش خود ایفا می کنی

شغل تو، شغل انبیا، گفت تو، گفتار خدا                   

  ( اقرا به اسم ) گویی و درس خود انشا می کنی

             نادان از جان مرده را ، و آن کوردل افسرده را                      

   با معجز خود هر دو را، دانا و بینا می کنی

با مهر و با لطف و صفا، دل را تسلی می دهی                 

  با دانش و دین وهنر، جان را مصفا می کنی

بس قوه ها آید به فعل، از قدرت گفتار تو،                    

  هر غنچه نشکفته را، چون گل شکوفا می کنی

انسان انسان پروری، گر در حقیقت بنگری                  

                          در نقش شاگردان خود، خود را تماشا می کنی                                                                               

 تنها نه با علم وعمل، اندیشه ها می پروری               

           از عشق در دل های ما، صد شور بر پا می کنی                         

               در پرتو خود ساختی ، از ذره ها خورشیدها                            

  هر روز خورشید دیگر، تقدیم دنیا می کنی               

هرگز نداری غیر حق، از حق تمنای دگر                            

  گر غیر حق باشد یقین، ترک تمنا می کنی

شعر از :  علی مظاهری



برچسب‌ها: شعر ید بیضا, شعر معلم, شعری درباره مقام معلم, شعر درباره معلم, اشعاری درباره معلم

تاريخ : شنبه ۱۳۹۲/۰۲/۲۸ | 21:30 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |
صدای ناز می آید، 

صدای کودک پرواز می آید،

 صدای رد پای کوچه های عشق پیدا شد. …

معلم در کلاس در س حاضر شد ، 

یکی از بچه ها از قلب خود فریاد زد برپا ،

 همه برپا ،

 چه برپایی شد آن برپا، 

معلم نشئتی دارد ،

 معلم علم را در قلب می کارد،

 معلم گفته ها دارد، 

یکی از بچه های آن کلاس درس گفتا بچه ها برجا .


برچسب‌ها: شعر بابا, شعر معلم, شعری درباره مقام معلم, شعر درباره معلم, اشعاری درباره معلم

ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۲/۰۲/۰۳ | 17:0 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |

سلام اي معلم....

سلام اي معلم بزرگوار                    كه رهنماي زندگاني مني

رفيق دوره ي عزيز كودكي               چراغ دوره ي جواني مني

  ******

تو با كلام گرم و مهربان خود                به من شجاعت و اميد مي دهي

مرا هراس از غم سياه نيست            تو مژده هاي شادي سپيد مي دهي

    ******

سلام اي كه در اتاق تنگ درس           دل مرا چو آسمان گشوده اي

به پرتو سواد  ديده ي  مرا                    به راز هاي اين جهان گشوده اي

******

خدا و مادر و تو و پدر،همه                    چهار يار زندگاني منيد

به راستي كه هر چه دارم از شماست      شما اميد جاوداني منيد

                                                                      محمود كيانوش



برچسب‌ها: شعر درباره معلم

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۱/۰۲/۱۹ | 9:17 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |

اميد بيداري

اي نشانه ي پاكي

اي اميد بيداري

اي معلم خوبم

اي محبت جاري

****

من اسير شب بودم

توچراغ راه من

مثل ماه تابيدي

در شب سياه من

****

از تو ديدگان من

چون ستاره روشن شد

نكته هاي شيرينت

شمع روشن من شد

*****

راه زندگاني را

تو به من نشان دادي

شور و عشق و ايمان را

در دلم تو بنهادي

*****

خانه ي دل من شد 

جايگاه مهر تو

من هميشه مي مانم

در پناه مهر تو

*****

علي اصغر نصرتي


برچسب‌ها: شعر درباره معلم

تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۱/۰۲/۱۹ | 9:5 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |
 سلام

چند روز پیش مادر و پدر فاطمه به همراه مادر بزرگش که به مدت 18سال معاونت دبستان فاطمیه را به عهده داشت به مدرسه آمدند و مرا شرمنده کردند . این بار پدر فاطمه به مناسبت روز معلم شعر زیبایی سروده است که تقدیم به همه ی معلمان مهربان و دوست داشتنی. اگر حروف اول هر مصاع را کنارهم قرار دهیم این جمله به دست می آید :

(روز معلم مبارک)

روز و شب می رفت تا من با زمان احیا شوم 

                                                       و زمان وعده ی حق وارد دنیاشوم

زندگی آغاز گشت و حس پنهان دلم 

                                                      می شکفت و چرخ می زد تا که من شیدا شوم

عالمی بود و من و دنیای تاریک و سیاه 

                                                      لاجرم من در پی شمعی که تا بینا شوم

می شنیدم این ندا را ای که مشتاقی به نور 

                                                      معرفت آموز تامن بر دلت پیدا شوم

باید اول علم آموزی زیک نیکو سرشت 

                                                    از معلم نوری آمد تا که من دانا شوم

ره نشانم داد با نور خودش آموزگار 

                                                   کاش من هم شاکر از این مهربانی ها شوم


برچسب‌ها: معلم, آموزگار, شعر درباره معلم, روز معلم

تاريخ : یکشنبه ۱۳۹۱/۰۲/۱۷ | 20:22 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |
امروز یکی از دوستان قدیمی را دیدم و از دیدارش مسرور گشتم آدرس وبلاگش را به من داد وبلاگ خوبی داره این شعر زیبا رو هم تو وبلاگش دیدم و پسندیدم  امیدوارم شما هم خوشتان بیاید 

آدرس وبلاگ دوست عزیزم خانم بهمدی را می نویسم؛ اگه دوست داشتید سر بزنید nasimsahari53.blogfa.com

من معلم هستم 

حرفه ام هست رسالات نبی

شغل من پرورش گل باشد       گل و ریحان ُغنچه های کوچک

مریم و نرگس و شب بو           یاس و شبنم ُُرزخوشبو

همه شاگردانم گل هستند      نوگلانم همه سوگل هستند

من معلم هستم....و   به خود می بالم

چون که روشنگر راهی باشم....که بود راهنمای گلها

چون که شمعم به رهی طولانی.....از برای آنها

من به خود می بالم و بود زمزمه ام در همه حال:

تا کنون چند نفر را بده ام راهنما؟

یا که اصلاُ هنرم چیست؟چه توانم کردن تا که بهتر باشم ؟

یا چه باید بکنم در ره علم و هنر؟

یا که من در ره انجام هدف ُاز برای باغبانی کردن :

با چه تدبیر توانم گل رز را بهتر از قبل شکوفا کردن ؟

با چه ترفند و هنر می توانم به شفایق ذوق و انگیزه دهم؟

من به یاس و نرگس چه بگویم که توانمند شوند در هنرمندی و علم آموزی؟

راز خوشبختی را با کدامین واژه به همه گلهایم خوب تفهیم کنم ؟

من دعایم این است بر سر سجاده :

مهربانا:ما را از برای باغی که امانت باشد نزدمان هر ساله

رهنما باش خودت      بینشی ده سرشار

دانشی ده بسیار      هنری افزون تر

صبر ایوب نبی          تو به ما هدیه نما

قلبمان کن پرنور      سینه هامان پرشور

دیده ای بینا ده       تو به ما ای دادار

تا که در حفظ امانت هامان

شاد و پیروز شویم

در ره پرورش گلهامان

باغبانی باشیم     پرتلاش و پرشور       سخت کوش و مسرور      با صفا و پر شور

ای خدا گلهامان      همه محتاج تواند       همه را با لطفت    در پناه مهرت    سبز و پیروز بدار


برچسب‌ها: شعر معلم, شعری درباره مقام معلم, شعر درباره معلم, اشعاری درباره معلم, شعری برای هفته معلم

تاريخ : پنجشنبه ۱۳۹۰/۱۲/۱۸ | 13:49 | نویسنده : فهیمه عباسی شاهکوه |
  • بالشت
  • راسو
  • فال حافظ